te dni przed nami są właśnie
wypełniane
sztucznym powietrzem
na zamówienie życia naszego wietrznego
produkowanym
przez hybrydowe drzewa
rosnącej w nas ciemności potępionej
do której światło
już dziś dostępu nie ma
spętane liną
niewidocznych znaków zakazu
ustawianych na drogach do wolności
zabieranych nam ponoć
tylko na chwilę
lecz kto wie czy nie na nieskończenie dłużej
myślicie
że te szczepionki coś pomogą?
- pyta Pierwszy
ale w jego pytaniu słychać raczej ton rezygnacji
niż nadziei
ja już w nic im nie wierzę
bo jedyne co robią to wprowadzają jakieś kolejne
idiotyczne restrykcje
i chyba naprawdę chcą z nas wszystkich
znów zrobić potulnych niewolników
- odzywa się Drugi ze złością
z tą szczepionką też coś jest nie tak
ma być niby nową przepustką do starego życia
ale maskę na twarzy
będziesz musiał dalej nosić
i tylko Bóg jeden wie jak długo jeszcze
- dodaje rozgoryczony
gdzie się podziała jego życzliwa złośliwość?
- zastanawia się Trzeci przymykając oczy
chciałby zobaczyć teraz przyszłość
jej dobrą stronę
aby powiedzieć Pierwszemu i Drugiemu
że nie będzie tak źle i wszystko wkrótce się jakoś
ułoży
ale boi się
że to co by tam zobaczył
nie tylko jemu
mogłoby się bardzo nie spodobać
ponieważ ten rok jest "nieco" inny niż zwykle
umawiam się z przyjaciółmi na zdalne bezpieczne
spotkanie przedświąteczne
- ale za kilka dni bo dziś jestem trochę zajęty
szukam w sieci dla swoich bliskich prezentów
które Święty Mikołaj im do domów przyniesie
- dla niepoznaki
za zamaskowanego kuriera sprytnie przebrany
wiem wiem
nie prezenty powinny być w te dni najważniejsze
lecz chcę jednak wierzyć
że mieć mogą one swą ukrytą wartość
która nie jest równoważna tylko cenie na metce
gdy otwieram się w tobie ty
zamykasz mnie sobą
i swym ciałem
oplatasz tę chwilę
by nie mogła stąd odejść
aż zmęczenie
nas w sen snu nie zamieni
a potem światło przychodzi
przynosząc ze sobą
zapach porannej kawy
i niebo na niebie
z odciśniętą słońca
złotą pieczęcią
na liście do naszych marzeń
błękitne oktoniony spokojnie unoszą się
w uroczej ośmiowymiarowej
przestrzeni liniowej
nad zmęczonym ciałem liczb rzeczywistych
ciało
pogrążone w psychofizycznym dualizmie
spogląda na nie z zainteresowaniem
zastanawiając się czy one też kryją w sobie
jakieś mroczne tajemnice
słońce huśtając się na diagramie
Hertzsprunga-Russella
wyrzuca z siebie wiązki oscylujących neutrin
radośnie ścigających uciekające światło
szmer pobliskiego strumienia pozytonów
jakże kojąco działa na skołatane nerwy
- a wiklinowy koszyk
pełen dietetycznych fotonów
wabi zapachem czasu który tutaj nie istnieje
ta bestia
pozbawiona wymiarów
i wymykająca się wszelkim definicjom
jest bardzo podobna do potwora
o którym opowiada w jednym ze swoich wierszy
mój ulubiony poeta
naśladujący głosy ptaków
byłem jednak niemal pewien
że tego potwora już nie ma że został ostatecznie
pokonany
a może nawet zabity
i tak czy owak nigdy już tutaj nie powróci
- ale byłem po prostu naiwny
bo wrócił
jako barbarzyńska agresywna wściekła bestia
wyłaniając się z morza
tak jak to zostało kiedyś zapisane
- ale tym razem jest to morze chorej nienawiści
wypełza butnie na ulice
zapuszcza swoje macki do wnętrza domów
znacząc znamieniem nicości umysły
tych wszystkich
którzy nie wiedzą bo nie chcą wiedzieć
z kim mają do czynienia
- będąc jednak bestią jednocześnie rzeczywistą
i wirtualną
pokonanie jej wydaje się być z kategorii zadań
niemożliwych do wykonania
ale to nie ją tak naprawdę należy pokonać
- ona ma przecież swojego
pana
to on dał jej swą moc swój tron i wielką władzę
nie rób żadnych notatek
by nikt niepowołany nie dowiedział się
co przygotowujesz
skrycie przygotuj wcześniej składniki
pozyskując je cierpliwie
aby w nikim nie wzbudzać
niepotrzebnego zainteresowania
kiedy wszystko będzie gotowe
i uznasz że nadszedł stosowny czas
przystąp do pracy w miejscu
w którym nikt ci nie przeszkodzi
pracuj w skupieniu i z uwagą
pamiętając o odpowiednich proporcjach
i właściwej kolejności
zachowaj ostrożność lecz wierz
w powodzenie
a w końcu wydobędziesz z mroku materii
istotę swojej przemiany
