ponieważ ten rok jest "nieco" inny niż zwykle
umawiam się z przyjaciółmi na zdalne bezpieczne
spotkanie przedświąteczne
- ale za kilka dni bo dziś jestem trochę zajęty
szukam w sieci dla swoich bliskich prezentów
które Święty Mikołaj im do domów przyniesie
- dla niepoznaki
za zamaskowanego kuriera sprytnie przebrany
wiem wiem
nie prezenty powinny być w te dni najważniejsze
lecz chcę jednak wierzyć
że mieć mogą one swą ukrytą wartość
która nie jest równoważna tylko cenie na metce
gdy otwieram się w tobie ty
zamykasz mnie sobą
i swym ciałem
oplatasz tę chwilę
by nie mogła stąd odejść
aż zmęczenie
nas w sen snu nie zamieni
a potem światło przychodzi
przynosząc ze sobą
zapach porannej kawy
i niebo na niebie
z odciśniętą słońca
złotą pieczęcią
na liście do naszych marzeń
błękitne oktoniony spokojnie unoszą się
w uroczej ośmiowymiarowej
przestrzeni liniowej
nad zmęczonym ciałem liczb rzeczywistych
ciało
pogrążone w psychofizycznym dualizmie
spogląda na nie z zainteresowaniem
zastanawiając się czy one też kryją w sobie
jakieś mroczne tajemnice
słońce huśtając się na diagramie
Hertzsprunga-Russella
wyrzuca z siebie wiązki oscylujących neutrin
radośnie ścigających uciekające światło
szmer pobliskiego strumienia pozytonów
jakże kojąco działa na skołatane nerwy
- a wiklinowy koszyk
pełen dietetycznych fotonów
wabi zapachem czasu który tutaj nie istnieje
ta bestia
pozbawiona wymiarów
i wymykająca się wszelkim definicjom
jest bardzo podobna do potwora
o którym opowiada w jednym ze swoich wierszy
mój ulubiony poeta
naśladujący głosy ptaków
byłem jednak niemal pewien
że tego potwora już nie ma że został ostatecznie
pokonany
a może nawet zabity
i tak czy owak nigdy już tutaj nie powróci
- ale byłem po prostu naiwny
bo wrócił
jako barbarzyńska agresywna wściekła bestia
wyłaniając się z morza
tak jak to zostało kiedyś zapisane
- ale tym razem jest to morze chorej nienawiści
wypełza butnie na ulice
zapuszcza swoje macki do wnętrza domów
znacząc znamieniem nicości umysły
tych wszystkich
którzy nie wiedzą bo nie chcą wiedzieć
z kim mają do czynienia
- będąc jednak bestią jednocześnie rzeczywistą
i wirtualną
pokonanie jej wydaje się być z kategorii zadań
niemożliwych do wykonania
ale to nie ją tak naprawdę należy pokonać
- ona ma przecież swojego
pana
to on dał jej swą moc swój tron i wielką władzę
nie rób żadnych notatek
by nikt niepowołany nie dowiedział się
co przygotowujesz
skrycie przygotuj wcześniej składniki
pozyskując je cierpliwie
aby w nikim nie wzbudzać
niepotrzebnego zainteresowania
kiedy wszystko będzie gotowe
i uznasz że nadszedł stosowny czas
przystąp do pracy w miejscu
w którym nikt ci nie przeszkodzi
pracuj w skupieniu i z uwagą
pamiętając o odpowiednich proporcjach
i właściwej kolejności
zachowaj ostrożność lecz wierz
w powodzenie
a w końcu wydobędziesz z mroku materii
istotę swojej przemiany
I
wszystko układa się odwrotnie
wobec tego co miało przecież zostać
ostatecznie
dobrze ułożone
by poznać w końcu siebie
i ciało swojej duszy przydzielone
- więc teraz
jak dla liczb odwrotnych
które przemnożone przez siebie
stają się jednością
trzeba znów szukać swej monady
nie dającej się podzielić nikomu
II
gwiazda przewodnia która cię dotąd
nie najgorzej prowadziła
po losu drogach i rozdrożach
bez zadawania tych wszystkich
(twoim zdaniem)
zbędnych pytań
dokąd chcesz iść i po co
na które nie znasz odpowiedzi
- dalej przed tobą świeci
ale nie jesteś już pewien czy nieba
sam jej nie stworzyłeś
by wszystko było tak jak trzeba...
nie jesteś w pobliżu
co nie oznacza że z oddali
spojrzeniem wciąż szukasz punktu nowego
zaczepienia
by wreszcie sprawom swym rozpoczętym lecz
niezakończonym nadal
wskazać kierunek dalszych działań
wzrok jednak z czasem ostrość widzenia
trochę jakby stracił
i mimo skupienia już nie odróżnia należycie
tego co widzi
od tego co zobaczyć pragnie
- tym bardziej
im mniej czasu zostaje by na szalkowej wadze
z fabryki Juliusz Sperling
zanim tenże czas
bieg swój w tobie szalony zakończy
ciężar uczynków swych zdążyć dobrze zważyć
ciężar uczynków albo brzemię ich zaniechania
- chyba że pamięć o nich
nie mogąc się pogodzić z tobą
odeszła już wcześniej niż ty powieki zamkniesz
swego świata
