abecadło +

 

gdy boisz się swoich myśli

by nie pożarły cię żywcem

na obiad lub na śniadanie

zanim na dobre wstaniesz

 

i zdążysz spojrzeć w lustro

w którym mieszkają bóstwa

bardzo podobne do ciebie

choć nie przybyły tu z nieba

 

tylko ze słów pętli wypadły

i lecą z obawą w nieznane

szukając w oczach twych siły

która się gdzieś zatraciła

 

przez losu śnieżne zawieje

losu co bywa przekleństwem

- wiedz że bać się nie trzeba

bo ważne by widzieć się takim

 

jakim się jest naprawdę

gdyż to właśnie jest abecadło

którego się uczysz od dziecka

że wolność to nie ucieczka

 

od tego co wokół się dzieje

lecz wybór swojego istnienia

w tym dziwnym nieco świecie

gdzie wszyscy pędzą do mety

 

nie wiedząc z kim się ścigają

i po co trwonią te kilogramy

dobrego samopoczucia

- zamiast swe myśli polubić!

 

krótkoterminowa prognoza pogody

 

po dzisiejszych niewielkich opadach

przelotnego zamyślenia

na jutro zapowiadane są gwałtowne podmuchy

wiatru historii

poprzedzające intensywne burze gorączkowych słów

ciśnienie wkrótce więc zapewne zacznie skakać

powodując problemy reumatyczne

pogarszanie się 

 - i tak już nie najlepszego przez ostatnie wydarzenia

medyczne i militarne -

naszego nastroju

oraz trudności w koncentracji

może się też pojawić pierwotny lęk

przed błyskiem prawdy

o ile cokolwiek w tych czasach prawda jeszcze znaczy

(nie wspominałem już przypadkiem o tym wcześniej?)

mimo tych mocno niesprzyjających okoliczności

wskazane byłoby zachowanie

zbliżone do ataraksji 

(w pojęciu filozoficznym)

czyli

 - wbrew przewrotnościom losu -

utrzymywanie w miarę możliwości stanu równowagi

swojej energii wewnętrznej

i zewnętrznej

w tym (być może celowo) destabilizowanym projekcie

znanym nam dotychczas jako Świat

 

przecież każda burza musi kiedyś odejść w przeszłość

 

- nie zliczę -

 

ile to już razy

- nie zliczę -

widzę przed jakby-sobą

obraz

którego nie da się zapomnieć

bardziej

niż to niemożliwe

 

czy tak ma być

by wreszcie

któregoś lirycznego dnia

odkryć

czym różni się szafirowe niebo

od krwi kropli

na róży kwitnącej?

a może to już pora

by zegarmistrz

co czas zepsuty naprawia

zajrzał

w mechanizm jego stworzenia

przez Stwórcę

zaprojektowany

i dał mi odpowiedź

klarowną

przejrzystą w swej istocie

który klucz

koniec końców należałoby użyć

nakręcając

sprężynę przyszłości

pierścień Gaussa

                                                                                              z cyklu "filmy i seriale"

w filmie "Młodość" ktoś - jakoś umknęło mi jednak kto

więc z niekłamaną przyjemnością obejrzę ten film kolejny raz

 - mówi tak: 

"zmarnowałeś mi najlepsze lata mojego życia"

(mam nadzieję że kwestię tę w miarę dobrze zapamiętałem)

zakładam że nie brzmi to za dobrze dla osoby do której słowa

te ciężkie jak ołów są skierowane

ale trudno by było inaczej skoro jest w nich zarazem

akt oskarżenia - i jakże okrutny werdykt

od którego nie ma się już możliwości odwołania

 

oczywiście nie o film tu chodzi lecz o sytuacje w życiu

gdy w sekundzie wszystko się rozpada na nieodwracalne części

będące - niczym w pierścieniu Gaussa -

iloczynem elementów pierwszych takich jak choćby

dobro i zło młodość i starość czy emocje i ich rażący brak

a przecież "emocje są wszystkim co mamy" - mówi Harvey Keitel

odchodząc w tę wieczną mgłę

przez którą zawsze samotnie idzie się w nieznane

 - czy może Mick

tylko doskonale odgrywając rolę dla siebie napisaną?

 

promienie

 

na żywych promieniach słońca

przybyła wreszcie wiosna

w kwiatach i pąkach roześmiana

choć tuż obok toczy się wojna

tej wojny nikt nie rozumie

oprócz tych co ją wywołali

lecz zapłacimy za nią wszyscy

jeśli nie duszą naszą - to ciałem

tych którzy tej wojny nie przeżyją

ginąc w walce lub przez przypadek

który tajemnicę swą skrywa

w słońca promieniach martwych

za nimi

 

patrzysz jakie były kiedyś

kiedy jeszcze wszystko było przed nimi

 

nie możesz już tych dni przed nimi zmienić

by dać im choć odrobinę więcej 

swego serca

zamiast prezentów i pieniędzy

którymi chciałeś chyba zapłacić

za smutek ich i łzy

spadające na pola dziecięcej samotności

leżące w Świecie

który - ty też - im stworzyłeś

nie możesz już też tych dni za nimi zmienić

lecz wciąż poprosić możesz

o przebaczenie

za to czego im przez te lata nie dałeś

nie zdając sobie sprawy 

z tego jak bardzo 

to nie tylko było 

ale nadal - jest - dla nich i dla ciebie ważne

co będzie jutro

 

Trzeci myśli o wojnie która jest tak niedaleko

że niemal czuje na swoim karku

jej paskudny oddech

 

co będzie jutro

czy ten oddech zamieni się w dotyk?

 

chciałby wiedzieć

jaka jest o niej prawda i jakie jest o niej kłamstwo

przygotować się jakoś

nie wierząc za bardzo w słowa mówione

czy nawet pisane

 

Pierwszy znów jest w drodze

wciąż próbując dotrzeć do miejsc w których

być może znajdzie to czego nie chce

znaleźć

do Drugiego przyjechał przyjaciel z dawnych lat

przywrócić do życia zaginione 

wspomnienia

 

a stary Księżyc 

odlicza dni przed kolejnym zmartwychwstaniem