wiosna bawiąc się z zimą
w podchody
zostawia strzałki z gałązek
lub wydeptuje je
w śniegu
który tak bardzo chciałby
zamienić się wreszcie
w wodę
by zmyć z siebie
ten kurz
minionego już czasu
który odszedł
w głąb naszych wspomnień
zostawiając po sobie
kolejne
niewidoczne zmarszczki
na twarzach
w zmrożonym uśmiechu
pogrążonych
tamtego dnia - tak kiedyś zacznę tę opowieść -
węzły wątpliwości zostały rozwiązane
i wszystko wreszcie ruszyło z punktu wyjścia
gdzie trwało biernym na cud oczekiwaniem
oczekiwaniem w którym nie było żadnej treści
a i forma pozostawiała wiele do życzenia
- było bowiem już tylko przyzwyczajeniem
opakowanym w arkusze łakomego czasu
czasu w swym apetycie niepowstrzymalnym
ani przez zaklęcia ani modły wznoszone
ku niebu w górach na morzu wśród bliskich
czy to w samotności - co nie ma znaczenia
znaczenia dla sprawy o której opowiedzieć
chcę nie bacząc czy słuchać mnie zechcesz
miast mym rozkoszować się milczeniem
- czczym choć w swoim pięknie doskonałym
twoje oczy w moich oczach
wypatrują swoich słów
twoje słowa w moich słowach
układają nas do snu
twoje sny w moich snach
zaplatają nam ręce
twoje ręce w moich rękach
otwierają w nas serca
twoje serce w moim sercu
jest naszą modlitwą
twoja dusza w mojej duszy
odgaduje przyszłość
sztuka współczesna ponoć jest teraz dla wszystkich czyli
być może dla nikogo - ale nie bądźmy znów tacy elitarni
bo któż jest dziś elitą i w jakim znaczeniu tego słowa
gdy autorytet niepostrzeżenie staje się autorytaryzmem
sztuka współczesna to już nie tylko malarstwo czy rzeźba
ale także performance animacje i różne instalacje mające
zaskoczyć czy nawet oburzyć - próba jej objaśnienia
wymyka się na dzisiaj (u)znanym kategoriom estetycznym
czasem forma potrafi w niej zdominować treść tak mocno
że jej przesłanie staje się nieczytelne właściwie dla nikogo
poza jej autorem - o ile sam autor wie co właściwie
chciałby przekazać poza wrzaskiem czy też własnym ego
niektórzy sądzą że sztuka nieuchronnie zmierza w stronę
sztuki cyfrowej czy wręcz wirtualnej - interaktywność
w świecie metaversum przy pomocy algorytmów
ma zastąpić realny kontakt z drugim człowiekiem i naturą
wracając do sztuki współczesnej mielenie mięsa na kotlety
może być przejawem sztuki ale kulinarnej - raczej trudno
dostrzec w tym jakąś wartość poza instrumentalnym
(z)definiowaniem swobody i wolności twórczej artysty
albo nastąpiło już odwrócenie wartości i to co banalne
ma wyznaczać nowe standardy transcendencji i piękna
- co chyba doprowadzi sztukę do chwilowej rozrywki
która nic od nas nie wymaga poza odrobiną straty czasu
biały niedźwiedź
płynie w polarnej ciszy na krze
odłamanej z mego snu
na krótką chwilę
przez dźwięk
pustej podmiejskiej kolejki
ciągnącej za sobą
śnieżny pył
spóźnionych powrotów do domu
tych dla których czas
nigdy nie umie się w porę
zatrzymać
kiedy najbardziej
byłoby im to potrzebne
tylko jak zimny wiatr
zamraża im wciąż oczy
tworząc małe kawałki bursztynu
z zatopionych w nich
źrenic
które ktoś kiedyś
- być może -
w końcu znajdzie na brzegu
morza samotności
ukrytego w ich głowach
przed światłem latarni rosnącej
na ulicy
przy której nikt inny nie mieszka
prócz zdobywców księżyca
wybiera kwestię
która z tych czy innych
powodów
jest dla niego aktualnie ważna
i za pomocą kartki
oraz ołówka
rysując linie i strzałki
zaczyna tworzyć mapę myśli
by jednak zmusić
lewą i prawą półkulę swojego
mózgu
do jakiejś tam formy
współpracy
poprzez ciągi skojarzeń
wybierając odpowiednie słowa
oraz rzeczy dla tej kwestii
(jego zdaniem)
kluczowe
a następnie dodając
kolejne gałęzie szczegółowości
stara się rozpoznać
istniejące w niej zależności
których w sposób
linearny
najczęściej nie potrafi dostrzec
stara się przy tym unikać
chaosu
odrzucając to
co wydaje mu się nieistotne
i ustalać hierarchię ważności
używając do tego
symboli ikon podkreśleń
pogrubień
wykrzykników
i znaków zapytania
próbując przy tym zachować
(w miarę możliwości)
przejrzystość i czytelność
wyłaniającego się w ten sposób
obrazu
niekiedy używa przy tym
kolorów
- ale z tym nie przesadza
by nie tracić niepotrzebnie
czasu
na ich wybór
i nie obniżać swej koncentracji
na sednie analizowanego
zagadnienia
powstała mapa myśli
ma mu pomóc
w kreatywnym rozwiązaniu
danego problemu
jeśli tym właśnie jest ta kwestia
- lub w trochę lepszym
jej zrozumieniu
jak również zapamiętaniu
istotnych informacji
do niej się odnoszących
co - poprzez ich
wizualizację -
zwiększa nieco szanse
na uchwycenie
z szerszej perspektywy
jej wielostronnego kontekstu
no i niestety miałeś rację...
- mówi Pierwszy
patrząc na Drugiego
jakby to on był winny temu wszystkiemu
co się teraz dzieje bliżej nas
i dalej
wcale mnie to nie cieszy
- odpowiada Drugi -
i uwierz
że chciałbym się w końcu kiedyś pomylić
przeżyć miłe rozczarowanie
ale jest jak jest
i chyba nic już nie można na to
poradzić...
(gdzieś w oddali słychać wycie karetki)
czy jesteśmy już za starzy by nosić broń
i walczyć?
- pyta się w myślach słowami poety
Trzeci
- ale nawet jeśli nie
(odpowiada sobie po chwili)
czy na pewno już wiemy
kto jest naszym prawdziwym wrogiem
i dlaczego chce naszej zagłady?
