za nimi

 

patrzysz jakie były kiedyś

kiedy jeszcze wszystko było przed nimi

 

nie możesz już tych dni przed nimi zmienić

by dać im choć odrobinę więcej 

swego serca

zamiast prezentów i pieniędzy

którymi chciałeś chyba zapłacić

za smutek ich i łzy

spadające na pola dziecięcej samotności

leżące w Świecie

który - ty też - im stworzyłeś

nie możesz już też tych dni za nimi zmienić

lecz wciąż poprosić możesz

o przebaczenie

za to czego im przez te lata nie dałeś

nie zdając sobie sprawy 

z tego jak bardzo 

to nie tylko było 

ale nadal - jest - dla nich i dla ciebie ważne

co będzie jutro

 

Trzeci myśli o wojnie która jest tak niedaleko

że niemal czuje na swoim karku

jej paskudny oddech

 

co będzie jutro

czy ten oddech zamieni się w dotyk?

 

chciałby wiedzieć

jaka jest o niej prawda i jakie jest o niej kłamstwo

przygotować się jakoś

nie wierząc za bardzo w słowa mówione

czy nawet pisane

 

Pierwszy znów jest w drodze

wciąż próbując dotrzeć do miejsc w których

być może znajdzie to czego nie chce

znaleźć

do Drugiego przyjechał przyjaciel z dawnych lat

przywrócić do życia zaginione 

wspomnienia

 

a stary Księżyc 

odlicza dni przed kolejnym zmartwychwstaniem

niewidoczność

 

obrysowuję cienie przeszłych spraw

linią spojrzenia

w którym rozrasta się niewidoczność

jak chwast

jak coś czego bardzo nie chcę

mógłbym powiedzieć - to moja pamięć

rozpada się na części

z których już złożyć niczego

nie zdążę

bo dni jasnych zabraknie

więc i drogi nie znajdę właściwej

lecz tego nie powiem bo słów nie znam

w prostocie swego blasku

ocalałych

przed wojną która trwa tu od wieków

od kiedy słowo stało się ciałem

dwie ulice

 

tamta ulica dziś opustoszała

lecz nie odeszła całkiem w zapomnienie

ciągle jest 

w tym samym miejscu

i w tych samych sercach

choć oddzielonych od niej metalową

palisadą

na tej ulicy dzisiaj trwa walka

o przyszłość

i o przeszłość

a być może nawet o coś więcej

z czego nie wszyscy zdają sobie sprawę

widząc tylko to

co pozwala się im zobaczyć

eksperyment

 

podobno to wcale nie Odyseusz (znów on!)

a Prylis (syn Hermesa) wymyślił jak oszukać obrońców Troi

ale jak było naprawdę pewnie wie tylko Atena

 

myśl przekuł w podstępny dar tchórzliwy Epejos

i nikt niestety nie posłuchał Kasandry

 - a szkoda

bo być może Historia potoczyłaby się jednak nieco inaczej

w każdym razie pomysł z perfidnym podarunkiem

przetrwał do naszych czasów

 - i doskonale się sprawdza 

choćby w labiryntach internetowej sieci

w którą często wpadają nieświadome podstępu ofiary

 

koń trojański nie cierpi też zbytnio na samotność

 -  niedawno pojawił się również

gen trojański

który może być jeszcze bardziej niebezpieczny

w niepowołanych rękach

choć niektórzy mówią że są to nieuzasadnione obawy

modyfikacja bowiem (przekonują) wcale nie musi być

jakąś dramatyczną inwazją

powodującą nieprzewidziane zniszczenia

 - za to może sprawić że nasz przestarzały system

stanie się zdecydowanie bardziej efektywny

 

podstawa 

to dostęp do danych i właściwe nimi zarządzanie

 - oraz nadzór nad informacją

 co sprawnie eliminuje potencjalne zagrożenia

w tworzeniu nowej zdrowej zdyscyplinowanej populacji

 

dokąd

 

już to widziałem

ale nie potrafię sobie przypomnieć

 - gdzie

 

już to słyszałem

ale nie mam za grosz pojęcia

 - kiedy

 

już to przeżyłem

ale nikomu nie powiem jak i po co

 - bo nie wiem

 

choć chciałbym się tego dowiedzieć

zanim odejdę nie wiedząc - dokąd

i gdzie teraz jesteś

                                                dla Frani                                                                                                          

         ∗  ∗  ∗

i gdzie teraz jesteś 

w tej swojej pełnej miłości

podróży przez życie

potrzebującej dobrego opisu

potrzebującej 

słów dużo mocniejszych

od tej naszej słabości 

przechodzenia 

do porządku dziennego

pośród ciepła

obrazów namalowanych 

przez Twoje serce

w osób pamięci tak wielu

jak wiele dni zostało 

przez Ciebie zmienionych 

na lepsze

 - a dni tych 

zliczyć nikt nie zdoła

bo nie skończyły się przecież

mimo 

że stąd odeszłaś