nd. część 3

 

niczym?

 

jak to jest być niczym puste miejsce nie zajęte przez nikogo

na starej zielonej ławce stojącej pod ścianą

opuszczonego kiedyś przez ciebie domu

przeznaczonego teraz (jak to się stało?) do rozbiórki

i cóż że błękit nieba nad nią jest wciąż taki sam ...

oczywiście ten dom nie jest TYM domem a ławka 

którą - jak ci się wydaje - pamiętasz

nigdy pewnie nie istniała

(czy przypominasz sobie jakieś zaklęcie które na niej szeptałeś?)

to tylko symbole nierzeczywistości w którą dotąd wierzyłeś

(tolerowałeś akceptowałeś nienawidziłeś - albo jeszcze inaczej?)

lecz dziś możesz z nimi połączyć co tylko zechcesz 

bo  wszelkie zasady które znasz (albo KIEDYŚ znałeś?) 

właśnie tracą

 - i to wprost na twoich oczach - 

jakiekolwiek znaczenie 

lecz TY nie chcesz tego widzieć myśląc (?) że ciebie to nie dotyczy

gdy tak niewiele masz już sobie do powiedzienia

i tu się właśnie mylisz

- jeśli jeszcze kogokolwiek kochasz miłością prawdziwą

nawet

kiedy sam już w nią nie wierzysz

 

nd. część 5

 

ile kosztuje wolność?

Galla Placydia odzyskała ją w końcu po kilku latach

beznadziejnych starań

i (delikatnie mówiąc) dość interesującej tułaczki

za całkiem pokaźną ilość zboża

choć szybko okazało się 

że niezupełnie była to taka wolność jaką sobie wymarzyła

w sytuacjach beznadziejnych nie powinno się jednak

zbytnio  wybrzydzać

alternatywa bowiem mogłaby okazać się zabójcza

 - i to nie tylko w przenośni -

a mimo wszystko nawet nieco skrępowana wolność 

daje upartym pewną możliwość działania

otrzymany dar starała się więc wykorzystać najlepiej 

jak potrafiła

i trzeba przyznać że robiła to nader skutecznie

choć i tak nieuchronnie zbliżał się czas 

końca jednej epoki i początku kolejnej

- ta kolejna zostanie później nazwana wiekami ciemnymi

(nie do końca chyba sprawiedliwie)

po co jednak pisać o czymś co wydaje się w tej chwili

zupełnie nas nie dotyczyć?

czy dzisiaj nie powininem raczej napisać o tym 

że oryginały Porozumienia Gdańskiego sprzed czterdziestu lat 

które zmieniło Polskę i życie nas wszystkich tutaj

czy tego chcieliśmy czy też nie

- zaginęły

i nie wiadomo czy w ogóle jeszcze istnieją?

gdybym był dzisiejszym Olimpiodorem z Teb 

zapewne bym o tym napisał

- lecz czy mogłoby to być opowiadanie stricte historyczne?

nd. część 4

przepowiadam przeszłość

 

mogę ci opowiedzieć co się stanie dziesięć lat temu

zupełnie za darmo 

choć pewnie potem zechcesz mi zapłacić

za milczenie

lub będziesz mówić

że ciebie to już nie dotyczy

 

ale mogę ci też opowiedzieć co stanie się wczoraj

a nawet

 - przy odrobinie wysiłku -

co stało się jutro

lecz czy na pewno chcesz to już teraz wiedzieć?

może zaczekaj

kilka minionych lat

aby wszystko stało się tym czym powinno stać się

już wtedy

nd. część 2

(...)

posłuchaj:

nie dotyczy mnie

przecież

to co będzie tu wtedy kiedy mnie w tym dziwnym miejscu

od dawna nie będzie

nie dotyczą mnie też

rubryki

w których ktoś chce abym wpisał jaka może być tu kiedyś

niewiadoma przyszłość

nie dotyczą mnie również

sprawy

na które nie mam dzisiaj wpływu a tym bardziej takie

o których nie wiem niczego

nie dotyczy mnie również

przeszłość

której zmienić się nie da nawet gdyby się w niej na nowo

po raz drugi urodzić

gdybyś jednak zapytał:

czy w takim razie w ogóle coś cię tutaj dotyczy?

to odpowiem:

tak

to wszystko

bez czego moje życie

byłoby nikomu do niczego niepotrzebnym niczym

(a "niczym" to moje tutaj ulubione słowo)

camera lucida

to co przed tobą

jest

chciałbyś w pamięci narysować

jak najdokładniej

jak najwierniej

by przetrwać mogło

choćby i niemym obrazem

który pokona cierpienie

lecz co widzisz przed sobą?

gdy bliżej podejdziesz 

lub gdy nieco się

oddalisz

czy będzie wciąż tym samym

czy może już czymś 

trochę innym

niż kształt pierwotny spojrzeniem

pierwszym uchwycony?

gwiazdeczki

mamy już dość udawania

na tym durnym niebie

jacy fajni dla nas jesteście

pokażemy wam teraz wreszcie

swoje prawdziwe ja!

nie mamy się przecież czego bać

bo jesteśmy nieziemsko mądre

i wiemy od was lepiej

jak powinien wyglądać

ten wasz cały prostacki świat!

a poza tym w każdej chwili 

możemy stąd zniknąć

by wyniośle udać się tam

gdzie będziemy się wielbić i sławić

zostawiając wam tutaj

tylko ciemność nocy nad głową

aż zaczniecie nas błagać

byśmy jednak wróciły

 - co możemy łaskawie rozważyć

jeśli nam zapłacicie - sobą...

na przekór

to co nas łączy na przekór

przenika wnika

splata minione chwile w węzełki pamięci

palcami splata naszymi

oczyma

tworzy nam przestrzeń

wypełnia ją pocałunkami i śmiechem

i łzami

z kropel milczenia tymi 

łzami naszymi

pełnymi soli i pustki bez granic

latami temu

stworzonej dla nas przez kogoś

w tym miejscu

które początkiem naszym jest i końcem

przez kogoś kto 

i tak pozostanie na zawsze

kimś dla nas obcym 

i jakże nieznanym

choć znamy go bardziej niż siebie samych

lub tak się nam przynajmniej

wydaje