brakteat

 

wydaje się że to co w nas istnieje

powinno być przeciwieństwem 

tego czego w nas nie ma 

lecz gdy spojrzeć na to chłodnym okiem

czyż nie są one jednym i tym samym?

 

lecz często obraz który zobaczymy

przed naszymi oczyma

tak szybko jak powstaje

równie szybko zniknąć gdzieś potrafi

zanim dobrze mu się przyjrzeć zdążymy

o ile nie zapisze się we wspomnieniach

które i tak potrzebą chwili

kiedyś mogą zostać odwrócone

na ich drugą stronę

w celu niekoniecznie uczciwym

a co na to Księżyc

 - ten niepoprawny lunatyk

i wierny przyjaciel niejednego poety

swoje drugie oblicze

kryjący przed nami od wieków?

 

trzeba by go o to spytać przy jakiejś okazji

bo on też wciąż pojawia się i znika

by co lat dziewiętnaście

wracać w to samo miejsce ekliptyki

z którego w podróż swą po niebie wyrusza

zlepek

 

te dni teraz są jakieś takie jakby niewyraźne

więc trzeba by z nich może coś zlepić

aby nabrały kształtu bardziej konkretnego

w perspektywie czasu której nam brakuje

trzeba by je zlepić w jakąś jedną całość

całość taką jak choćby nasze ludzkie ciała

które dzięki temu nie będą już dłużej

bytem niewidzialnym w historii zwierciadle

bo ciało a w nim dusza i krew to przecież życie

 - i cóż z tego że to życie jutro

wciąż może być jak i równie dobrze zniknąć

albo stać się morzem po którego falach idziesz 

lub miastem w którym szukasz swego cienia 

na ścianach nigdy niewybudowanych domów

w pół drogi

przestawiam litery w słowach

zepsutych w pół drogi do ciebie

 

może w ten sposób je naprawię

i znów ruszą z miejsca

w którym utknęły

 

nie mam lepszego pomysłu

ani innych narzędzi mogących

mi pomóc im pomóc

nie wiem tylko czy je zrozumiesz

kiedy do ciebie tak inne przyjdą

model standardowy

 

no i znów się coś nie zgadza

miało ich być cztery a może jest jednak pięć

 - tych sił

sił natury jak mówią naukowcy

ciągle zapatrzeni tylko w te swoje teorie 

i eksperymenty

tak jakby wszystko nimi można było

wytłumaczyć

 

a cóż mnie to obchodzi - powiesz

słuchając "Czasu i wody" Zuzanny 

wieczorem

gdy blisko są już twój sen i twoja bezsenność

 

być może nic

być może trochę

być może trochę więcej niż przypuszczasz

- bądź wierny marzeniom -

                                                                                       z cyklu "filmy i seriale"

- bądź wierny marzeniom - usłyszałem w jakimś serialu

nie pamiętam w jakim ale to całkiem mądre słowa - pomyślałem -

i doskonale się nadają na tytuł piosenki a nawet i wiersza

gdyby ktoś zechciałby może napisać

parę strof o tym czy marzenia w ogóle jeszcze istnieją

- tylko o które z nich tak naprawdę chodzi:

o te jakże często zuchwałe z lat dziecięcych 

czy te nieco późniejsze które już nas tylko sobą dręczą?

(gdyby ktoś pytał to poprzedni wers jest kolejnym świadomym 

nawiązaniem do słów jednego z moich ulubionych poetów)

cóż niektóre seriale są naprawdę niezłe - przyznaję - jak choćby 

Breaking Bad Sneaky Pete albo oryginalny Rake 

w którym zagrał - cóż za błyskotliwy pokaz auto-destrukcji -

Richard Roxburgh jako Cleaver Greene

 - i śledząc śmieszne i straszne losy ich bohaterów

jakoś nie mam poczucia że coś w zamian tracę

a jedynym z nimi problemem w razie powodzenia u publiczności

jest ich pączkowanie w kolejne sezony

co może jednak prowadzić do - delikatnie mówiąc -

lekkiego zmęczenia nadmiernie eksploatowanym tematem

lecz ten serial w którym teraz wszyscy gramy - jako statyści -

choć nikt nas nie raczył spytać o zdanie

i jego kolejne sezony przetaczające się niczym fale tsunami

przez oceany codzienności po których pływamy

przystań spokojną wciąż próbując znaleźć

- jest serialem kiepsko wyreżyserowanym  

w którym role główne obsadzili przybysze z obcej planety

(nie wiedzieć czemu zwą ją również Ziemią)

o tak koszmarnym braku warsztatu i ludzkiej empatii

że zaczyna nam - dosłownie i w przenośni - brakować tlenu

 

σταυρός

tak wiele dobrych rzeczy

można by z ciebie wykonać

jak choćby krzesło albo piękny stół

a nawet cały dom zbudować

od podłogi aż po dach

(i wcale nie musiałby to być

kolejny cud)

i jeszcze ławkę

przed domem tym postawić

by słońca zachód móc oglądać

lub z nieba roje spadających gwiazd

można by także zrobić

ładną dla dziecka zabawkę

na przykład konika na biegunach

czy też zwinną łódkę

a przy odrobinie inwencji

stworzyć oryginalną ramę na obraz

albo wielkie lustro

w którym można się będzie przejrzeć

przed wyruszeniem w świat

na poszukiwanie

drzewa poznania dobra i zła

którym - w co wierzę - wciąż jesteś

prawidło

 

mijają lata

i tak wiele spraw przechodzi 

w niepamięć

lecz ciągle nie mija ta złość

na takie właśnie życie

na ten przewrotny 

nie-ludzki los

i na Boga lub kogoś tam w górze

kto bawi się z nami

w te osobliwe przypadki

którym wierzyć nie można za grosz 

jak królikom 

wyciąganym z pustego kapelusza

przez kuglarza

uważającego się za artystę

tej przemyślnej sztuki

a przecież 

w tym wszystkim co nas spotyka

powinna być 

chyba jakaś równowaga

pomiędzy przypadkiem a namysłem

 - nieprawdaż?