nutka

chodzi sobie tu i tam
całkiem zgrabna i powabna
niosąc w ręku bukiet kwiatów
 - komu je dziś da?

chętnych raczej nie brakuje
czy to w górach czy nad rzeką
lecz nie każdy je dostanie
 - choćby bardzo chciał

włosy plącze jej zefirek
wokół tańczą słońca wstęgi
ptaszki wyśpiewują trele
 - znaszli tę piosenkę?

drzewa trochę jej zazdroszczą
też by chciały sobie chodzić
ale muszą zostać w miejscu
 - ruszyć się nie mogą

domy wabią ją swym kształtem
by nacieszyć się jej twarzą
spojrzeć prosto w oczy skrzące
 - starczy im odwagi?

ona bywa jednak w cenie
i nie wszędzie da się kupić
trzeba czasem płacić słono
 - nie każdego na to stać

stać każdego za to jest na
uśmiech i na dobro w słowach
a gdy go brakuje w głowie
 - nutka nam je poda?

mowa życia

mniej więcej pięćdziesiąt lat temu
zacząłem rozumieć co mówię

czterdzieści lat temu sądziłem
że będę miał coś do powiedzenia

trzydzieści lat temu
próbowałem to jakoś powiedzieć

dwadzieścia lat temu nadal próbowałem
lecz pojawiły się pierwsze wątpliwości

jakieś dziesięć lat temu
wątpliwości zamieniły się w pewność

teraz mówienie mnie męczy
bo jak tu mówić to co naprawdę się myśli

ale za dziesięć lat albo - kto wie?- za chwilę
nie będę miał z tym dłużej problemu

pralka Edwarda

w praniu
aby osiągnąć dobry efekt końcowy
czyli oczekiwaną czystość
należy rozpocząć od sortowania
wsadu

pomoże to w wyborze
odpowiedniego programu
oraz właściwego środka piorącego

w zależności od rodzaju materiału
może to być program
prania ręcznego
delikatnego
syntetycznego
kolorowego
ekonomicznego czy nawet
ekologicznego
a dla materiałów bardziej odpornych
program gotowania
który skutecznie usunie
bakterie i zarazki 

czasem
trzeba także zastosować pranie wstępne
a w niektórych przypadkach
warto również użyć jakiś środek
zmiękczający

istotna jest również prędkość
wirowania
aczkolwiek nie należy z nią przesadzać
bo później mogą wystąpić problemy
z prasowaniem

nie dotyczy to jednak Edwarda
który doskonale wie
jak w praktyce wykonać pranie
mózgu
aby finalny rezultat był zadowalający


 

linie niebieskie

w tych rozmowach
nigdy niedokończonych

w tych spojrzeniach
które się nie spotykają

w tych rozstaniach
które były i których już nie będzie

w tych dniach pustych
i tych dniach pełnych
samotności

rysują się linie niebieskie
na kolcach dzikich róż
w ogrodach zapominanych


   

próba ognia

chodzenie po rozżarzonych węglach
bosymi stopami
wymaga skupienia
i pokonania lęku przed nieznanym

ponoć idąc
nie wolno się zatrzymywać
a euforia
winna zaczekać na swoją kolej

nie wiem czy spróbuję
nie jestem pewien po co teraz
miałbym to robić
choć całkiem możliwe że nadal warto

może nie wystarczyć gdy o tym tylko
napiszę

powinieneś

powinieneś być pełen podziwu
dla ich wielkich zdolności manipulacji
sposobu tworzenia autorytetów
fałszywych
lekkości pisania kłamliwej wersji wydarzeń
która ma udowadniać ich prawa
do dusz i ciał naszych
 - ale nie jesteś

powinieneś w końcu zrozumieć
jak bardzo jesteś zagubiony
widząc wszędzie złych ludzi ukrytych
w cieniu niedostępnym
i zamiast drążyć kroplą w litej skale
być wdzięcznym za łaskę od nich
otrzymaną w darze
 - ale nie potrafisz


powinieneś już przestać szukać
dziury w całym rys na pięknym szkle
albo sznurków za które ktoś z nich pociąga
niezauważalnie
może lepiej dać sobie z tym spokój
by ocalić siebie i świat swój mały 
przed zniszczeniem
 - ale cóż ci wtedy zostanie?

latający dywan

nie pytam gdzie jesteś
dziś
gdzie będziesz wczoraj
gdzie
jest jutro i dlaczego
właśnie tam
jesteś
wcale tam nie będąc

nie odpowiadaj
skoro
nie zapytałem

przecież
nie musisz czytać w moich
myślach
skoro
nie chcesz w swoich